Gelişim Bülteni #111: Belirsizlik Kaygısı & Netlik Arayışı
- Ayça Karaman
- 3 Oca
- 5 dakikada okunur
Belirsizlik beni hep çok korkuttu. Planın dışına çıkan her şey çok uzun yıllar içimde hemen bir sıkışma yaratırdı. Bir adım ötesini göremediğimde “Bir şey ters gidecek” diye varsayardım ve çok üzgünüm ki bu duyguyla yıllarca yaşadım. Çünkü benim dünyamda netlik = güven demekti. Ne yapacağımı, ne zaman yapacağımı, nasıl yapacağımı bilmezsem, kendimi güçsüz hissederdim. Hayat insana öğretir ya hani bana da kontrolü bırakmanın o kadar da kötü bir şey olmadığını zorla da olsa öğretti.
Plan yapmak ve önlem almak tabi ki çok kıymetli fakat insana süprizler hep belirsizliğin içinde kendini serbest bırakabildiğinde geliyor.
Şems-i Tebrizi'nin şu sözünü belki de duymuşsunuzdur: "Düzenim bozulur, hayatım alt üst olur diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?"
Tabi ki hâlâ belirsizlikten çok korktuğum ve rahatsız olduğum anlar oluyor. Bu duygular, insan olmanın en doğal yanı kabul ediyorum ama artık kendime şöyle diyorum: "Bırak bakalım, hayat sana ne güzellikler getirecek?"
Bugün hâlâ belirsizliğe bayıldığımı söyleyemem ama artık onunla savaşmıyorum. İşbirliği yapıyorum. Onu yeni ihtimallerin ortaya çıkma alanı olarak görüyorum ve kontrolümün olmadığı belirsizlik denizlerinde acıdan kavrularak çırpınmak yerine, suyun akışına yön verebildiğim yerlerde enerjimi harcıyorum.
Bu nedenle bu sayıda yeni kitabımdan da ilhamla belirsizlikler içinde yönümüzü nasıl bulacağımızı ele alacağız. Hazırsanız, başlayalım 😊
Keşfet! ✨
Belirsizliğin içindeyken insanın ilk refleksi, bütün resmi görmek istemektir. Öte yandan gerçek şu ki çoğu zaman sadece önümüzdeki ilk adım bize görünür ama bu da yetmez. İşte tam o anda, zihin binlerce olası senaryo üreterek kendini korumaya çalışır.
Böyle durumlarda alışılan bu refleksin yerine, insanın elinin uzandığı yerden başlamayı seçmesi büyük bir dönüşüm yaratır. Çünkü belirsizlik, aslında hareket ettikçe çözülürken, durdukça büyür.
Endişenin büyük kısmı, etki edemediğimiz alanlarda dolaşmaktan gelir. Oysa dikkat nereye akarsa, güç de orada çoğalır. Hayat bizi aşan meselelerle oyalanmak yerine, yönetebildiğimiz minicik bir alana yöneldiğimizde bile içimizdeki ağırlıklığı hafifletir. İşin özü, bir şey kontrol edilemiyorsa, o artık bizim görevimiz değildir.
Böyle dönemde gerçeklikten kopmamak da bir o kadar önemli. Kendimizi kandırmadan, polyannacılığa kaçmadan “Evet, durum zor...” diyebilmek, aynı cümlede “...ve yine de ben buradayım ve ilerleyebilirim” diyerek kendimize sahip çıkmak... Umudu kaybetmeden gerçekle kalmak işte bu dengedir: ayağımız toprağa basarken, gözümüz ufukta kalır.
Belki de en kritik şey: belirsizliği herkesle konuşmamaktır. Çünkü düşünceler bu dönemde kırılgandır. Yanlış bir yorum, acele bir eleştiri, kendimizi daha da savunmasız hissettirebilir. Her fikri hemen dışarı çıkarmak yerine, onu önce biraz içimizde büyütmek ve tıpkı yeni filizlenen bir tohum gibi korumak bazen kendimize yapabileceğimiz en büyük iyiliktir.
Düşün 💭
Belirsizlik sizi korkutuyorsa bu bir zayıflık değildir ve önemsediğiniz şeyler var demektir. Şu sorular, belirsizlik durumlarında içinizdeki gürültüyü hemen azaltır:
Şu an netleşmesi gereken tek gerçek ne? (Diğer her şey sonra)
Endişem, beni koruyor mu yoksa sabote ediyor mu? (İkisinin ses tonu çok farklı)
Bugün ilerlemek için yapabileceğim en küçük hareket ne? (Büyük düşünmek değil, küçük ilerlemek sakinlik verir)
Belirsizlikten çıkış, tüm cevaplara değil, tek bir cevaba ihtiyaç duyar. Siz bugün o tek cevabı bulun. Gerisi kendiliğinden açılır.
Derinleş 🧭
Truva Savaşı bittiğinde Odysseus için hiçbir şey bitmemişti. İthaka’ya dönmesi plan olarak basitti: Savaştan çık, gemiye bin, eve git. Gerçekte olan ise bambaşkaydı. Fırtınalar rotasını bozdu, bilmediği adalara savruldu, yol arkadaşlarını kaybetti, tek başına kaldı. Ne zaman varacağını, varıp varamayacağını bile bilmeden yıllarca denizde ilerledi.
Odysseus’un farkı şuydu: Belirsizliğin içinde kalırken bile her seferinde “Bugün elimden ne gelir?” sorusuna döndü. Devleri, adaları, fırtınaları kontrol edemiyordu ama aklını, yönünü, bir sonraki küçük adımını yönetebiliyordu.
Belki sizin de hayatınız şu an tam böyle: Planınız kağıt üzerinde net ama olaylar hiç de o kadar kitaba uygun ilerlemiyor. Zaman zaman “Bu kadar belirsizlikle nereye kadar?” diye soruyor olabilirsiniz.
Odysseus’un hikâyesi bize şunu hatırlatıyor: Hayat bazen yolu düz çizgi olarak vermez ama belirsizliğin ortasında kendimizden yana aldığımız her küçük karar, bizi yavaş yavaş kendi yurdumuza yaklaştırır.
Belirsizliği sevmemiz gerekmiyor ama tıpkı Odysseus gibi, onunla kavga etmek yerine onu yolun doğal parçası olarak gördüğümüzde,bedenimiz gevşiyor ve ruhumuz rahatlıyor.
Eğer bu bültendeki satırlarda kendinizi bulduysanız, yeni kitabımda belirsizlik, endişe ve kontrol alanı temalarını çok daha derin ama adım adım ilerleyen bir yolculuk şeklinde anlattım. Kendi yolunuzu çizerken elinizin altında somut eşlikçi olsun isterseniz, kitabın linkini buraya bırakıyorum:👉 Fark Et, Güçlen, Hayatını Kur
“Her şeyi bilemesem de, yolumu bulabilirim.” Bütün hikâye, aslında bundan ibaret.
AKOA'lılardan Dinle
Bu hafta, sevgili AKOA üyelerine "Belirsizlik sende hangi duyguları uyandırıyor? Peki bu duygular kararlarını nasıl yönlendiriyor?" diye sorduk. İşte gelen yanıtlardan bazıları:
"Belirsizlik, bende yoğun kaygı, panik ve zaman zaman öfke uyandırıyor. Kontrolü kaybetme hissi en zorlayıcı duygularımdan biri ve belirsizliğin temelinde de patlamaya hazır bir dinamit gibi tam olarak bu var. Bu nedenle kararlarımı hızla verme ve her şeyi o anda çözmeye çalışma eğilimimi ortaya çıkarıyor. Çoğu zaman belirsizlik dışsal faktörlerden kaynaklandığı için beni zorlayan ama aynı zamanda geliştiren bir durum olarak, kendimce “tatlı sert” bir şekilde kabullenmeye çabalıyorum..." Nurefşan D.
"Kaygı, korku ve endişe. Eğer bir yerde bu duyguları yönetemezsem sinir sistemim aktiflesiyor ve kaygılanma dolayi zihnim odaklanmayı kaybediyor. Aşırı düşünme tepkisine geçiyor ve anda kalmadığımı bu yüzden basit bir isin bile gözümde büyüdüğünü ve onu ertelediğimi, yeni başlangıçlar yaparken beni geride tuttuğunu fark ediyorum. Kararlarimi sağlıklı almış olsam bile kaygı duygusuna yenildiğimi fark ettiğim zamanlar oldu. Bu da beni hem zihinsel hem bedenen yormuş onu fark ediyorum." Seda G.
"Eylemsizlik, huzursuzluk, kaybolmuşluk, odaksızlık gibi duygular uyandırıyor. Eylemsizlik ilerlemem gereken yerde sanki yerimde sayıyor gibi, huzursuzlukta ise ne yaparsam yapayım hiçbir şey olmayacak ve iyi hissedemeyecek gibi, kaybolmuşlukta biri gelsin beni içimdeki bulunmayı bekleyen yerden çıkarsın gibi, odaksızlıkta resmen neyi neden ve nasıl yapmam gerektiğinden şüphe eder gibi hatta hiçbir şey bilmiyormuş enerjim çekilmiş gibi hissediyorum." Celaleddin T.
"Belirsizlik benim için çok kaygı verici bir şey. Maalesef tahammülsüzlüğümü de arttırıyor. Sanırım garantici biri olduğum için.. Belirsiz şeylerle ilgili karar vermekte de zorlanıyorum. Sanırım bu da kararsız olduğum için 😅 Kaygı ve panik hissettiğimde genelde durumdan kaçmak istiyorum ve evet, kaçıyorum😅 Hemen, neyse ya olmasın uğraşamam, moduna geçiş yapıyorum. Aslında başta biraz duygulu yazıyordum ama şimdi düşündüğümde daha uzaktan bakmak istedim kendime.. Öyle yani, bülten okurlarımız 💚😌" Esma K.
"Belirsizlik içimi daraltan bir his. İhtimalleri düşünmeden duramıyorum bu da oturduğum yere beni çiviliyor ve kalkamayacağım kadar da yoruyor. Kontrol edemeyeceğim bir şeyin belirsizliğiyse dur bakalım ne olacak diyip hafifletebiliyorum hissi ama kontrol edebileceğimi düşünüyorsam orada daha çok bocalıyorum. Karar verirken de daha mantıklı olanı seçmeye yöneliyorum ama kitabınızı okuduktan sonra “bu daha iyi olurmuş gibi hissediyorum” dediğim yönde karar vermek üzerine dikkatimi toplamaya çalışıyorum."
Zeynep U.
"Belirsizlik benim için artık esnememe yardımcı olacak bir araç olma yolunda bakalım.. Her şeyi net olarak bilmek, görmek hayattan hep kesinlik beklemek beni yeterince yordu. Bunun yerine belirsizliğe tahammül ve durumu kabul etmek bende yeni alanlar ortaya çıkardı. Bu alanlar benim esneyebilmeme, bilinmezliğin içinde bekleyebilmeme, beklerken gelen kaygı,korku gibi hisleri görmeme ve üzerime almadan geçip gitmesini seyretmeme olanak sağladı.
Belirsizliğin verimi olarak bu şansı değerlendirmeye çalışıyorum." Rabia K.
Haftanın Önerisi
Bu hafta gün içinde bunaldığınız bir anda şu mini listeyi yapın:
1️⃣ Kontrolümde olanlar → Bugün yapabileceğim 3 küçük şey2️⃣ Kontrolümde olmayanlar → Bugün zihnimden çekip alacağım 3 yük
Sonra sadece ilk sütuna bakın. Geri kalanı kendiliğinden akacak.
Duyurular
Online Gelişim Grubuna başvurdun mu?
Yeni yılda dönüşüm kiti seni bekliyor.
Küçük Bir Rica
Eğer bu bülten size ilham verdiyse, belki bir arkadaşınızın veya tanıdığınızın da işine yarayabilir. Bu bülteni onlara da ileterek paylaşabilirsiniz. Paylaşmak için sadece bu maili onların eposta adresine yönlendirmeniz yeterli. Beraber büyümek her zaman daha güzeldir. Teşekkürler!
Bu içerikte komisyonlu link bulunabilir. #işbirliği #ortaklık #reklam
